على دوانى

88

سيد رضى مؤلف نهج البلاغه ( فارسى )

خود از سيد رضى به اختصار مانند نجاشى و علامه حلى نام برده و او را « شاعرى مبرّز » دانسته است « 31 » . 5 - دانشمند رجالى شيخ ابو على حائرى در گذشته سال 1215 نيز خلاصه گفتار علامهء حلى و نجاشى را آورده و مطلب تازه‌اى ندارد يعنى شاعرى مبرز و نقيب طالبيان در بغداد و داراى كتابهائيست ، بدون ذكر نام كتابها « 32 » . مىبينيد كه تا اينجا همه او را « شاعرى مبرز » دانسته‌اند و سربسته فضائل و كمالاتش را ستوده‌اند ، ولى گويا هر چه زمانه رو به جلو مىآمده ، و كتابهاى او مورد مطالعه قرار مىگرفته مقام علمى و شخصيت او بهتر شناخته شده است . 6 - مؤلف روضات الجنات « 33 » مىنويسد : « تاكنون چشم زمانه در آنچه انسانى از انسان كاملى مىخواهد ، به مانند او را نديده است . ستايش خدائى را كه جز عصمت و امامت ، همه گونه مقام و اوصاف به او عطا كرده است . و او را در روز قيامت بر تمامى مردم حجت خود قرار داده است . جايگاه او در وثاقت و جلالت قدر مشهورتر از آنست كه ذكر شود . سپس شرح حال او را در چهار صفحه بزرگ به قطع رحلى روضات از منابعى كه در اختيار داشته و ما نام برديم به تفصيل شرح آورده است . « 34 » . 7 - محدث بزرگوار حاج ميرزا حسين نورى « 35 » در خاتمه مستدرك به تفصيل از وى سخن گفته و از جمله مىنويسد : « مقام والاى علمى اين سيد عاليقدر با كمى سنى كه داشته است ، چون او در چهل و هفت سالگى وفات يافت ، بر علما پوشيده ماند . علت آن هم اين بود كه كتابهاى او منتشر نشد . و اندكى از نسخ آن در دست بود . آنچه از وى شيوع يافت « نهج البلاغه » و « خصائص الائمة » او بود كه به نقليات انحصار داشت . كتاب « مجازات النبويهء » او حاكى از جايگاه بلند وى در فنون ادبيات عرب است . . . « 36 » . »

--> ( 31 ) - نقد الرجال - ص 303 . ( 32 ) - منتهى المقال - ص 271 . ( 33 ) - دانشمند بزرگوار مشهور سيد محمد باقر خونسارى متوفى به سال 1313 ه - مقيم و مدفون در اصفهان ، مؤلف كتاب نفيس و ذيقيمت « روضات الجنات فى احوال العلما و السادات » و ساير تأليفات پر ارج ديگر از علماى عاليقدر شيعه در نيمه دوم قرن دوازدهم هجرى است . كتاب روضات الجنات يكى از بهترين كتب تراجم و شرح حال علماى شيعه است . ( 34 ) - روضات الجنات چاپ 1367 ه - ص 546 . ( 35 ) - اين دانشمند محدث فقيه را علامه مجلسى ثانى مىگويند . او كه در سال 1320 ه - وفات يافت از علماى متتبع و پر كار و مؤلفين بزرگ ماست . كتابهاى كلمه طيبه ، لؤلؤ و مرجان ، دار السلام ، نجم الثاقب ، كشف الاستار ، و به خصوص « مستدرك وسائل الشيعه » در سه جلد بزرگ از جمله تأليفات گرانمايه اوست . ( 36 ) - مستدرك وسائل - ج 3 - ص 510 .